Pierwszy lot samolotem może być dla nastolatka długo wyczekiwaną częścią wakacji, ale równie dobrze może wywoływać silny niepokój. Obawa przed wysokością, turbulencjami, startem czy samym zamknięciem w kabinie sprawia czasem, że radość z planowanej podróży schodzi na dalszy plan. Jak przygotować młodego człowieka do lotu, nie bagatelizując jego emocji?
Czego właściwie boi się nastolatek?
Stwierdzenie „boję się latać” może kryć różne obawy. Jedna osoba będzie myślała przede wszystkim o wypadku, inna przestraszy się turbulencji, a jeszcze inna będzie obawiała się, że podczas lotu poczuje się źle i nie będzie mogła opuścić samolotu.
Dlatego przed wyjazdem warto spokojnie porozmawiać o konkretnych scenariuszach budzących niepokój. Pomocne może być również wyjaśnienie, jak przebiega odprawa, start i lądowanie oraz jakie odczucia podczas lotu są zupełnie normalne. Im mniej niewiadomych, tym łatwiej przygotować się na nowe doświadczenie.
Jak oswoić pierwszy lot jeszcze przed wakacjami?
Dobrym pomysłem jest wspólne zaplanowanie całej podróży – od dojazdu na lotnisko po odebranie bagażu w miejscu docelowym. Można obejrzeć zdjęcia terminalu, sprawdzić układ foteli w samolocie czy porozmawiać o tym, co dzieje się podczas turbulencji. Warto również pozwolić nastolatkowi zabrać słuchawki, muzykę, film lub książkę, które pomogą zająć uwagę.
Nie sprawdzi się natomiast wyśmiewanie obaw ani ciągłe zapewnianie, że „przecież nic się nie stanie”. Dla osoby odczuwającej silny lęk takie argumenty często nie rozwiązują problemu. A jeśli mimo starań dziecko nadal odczuwa lęk, godna uwagi może być konsultacja u psychologa.
Kiedy strach przed lataniem wymaga dodatkowego wsparcia?
Jeżeli niepokój jest tak duży, że nastolatek nie śpi przed podróżą, doświadcza silnych objawów fizycznych albo kategorycznie odmawia wejścia do samolotu, warto rozważyć profesjonalną pomoc. Psycholog dla młodzieży może pomóc ustalić, czy problem dotyczy wyłącznie latania, czy jest częścią szerszych trudności związanych z lękiem. W przypadku młodszych osób odpowiednim miejscem konsultacji może być także poradnia psychologiczna dla dzieci.
Pierwszym specjalistą, do którego zgłasza się rodzina, często jest psychoterapeuta. Jeżeli jednak charakter lub nasilenie objawów tego wymaga, wskazana może być również konsultacja, którą przeprowadzi psychiatra. Zakres potrzebnego wsparcia powinien być dopasowany do konkretnej sytuacji.
Innym rodzajem pracy jest coaching osobisty, nastawiony m.in. na rozwój, realizowanie celów czy wzmacnianie określonych kompetencji. Nie należy jednak traktować go jako zamiennika specjalistycznej pomocy w przypadku zaburzeń lękowych.
Dobrze przepracowany pierwszy lot może sprawić, że następna podróż będzie już znacznie łatwiejsza. Najważniejsze jest nie to, aby nastolatek przestał bać się natychmiast, ale by potrafił lepiej zrozumieć swój lęk i stopniowo nauczył się nad nim panować.
- Zaloguj się aby dodawać komentarze